tętniak mózgu

metody leczenia

leczenie chirurgiczne i przeznaczyniowe

Tętniak mózgu może być zaopatrzony chirurgicznie lub endowaskularnie (przeznaczyniowo).

 

leczenie chirurgiczne

W pierwszej metodzie neurochirurg po otwarciu czaszki i uzyskaniu drogi dostępu do tętniaka zakłada co najmniej jeden klips (klips przypomina nieco klamerkę) na szyję tętniaka, czyli miejsce jego połączenia z tętnicą.

Stosowane są różne dostępy operacyjne w zależności od lokalizacji tętniaka. Lokalizacja jest też jednym z głównych czynników determinujących ryzyko zabiegu. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, że część tętniaków naczyń mózgowych jest trudno dostępna dla neurochirurga, nawet jeśli dysponuje on dużym doświadczeniem w tej metodzie. W przypadku tej metody leczenia trzeba wziąć również pod uwagę potencjalne powikłania wynikające z drogi dostępu neurochirurgicznego przez tkankę mózgową czy pociągania struktur mózgu. Należą do nich m.in. zaburzenia pamięci, utrudnienie procesu myślenia czy zmiany osobowości.

W naszym ośrodku specjalizujemy się w leczeniu przeznaczyniowym (embolizacji).

Embolizacja to metoda małoinwazyjna, bez konieczności otwierania czaszki. Umożliwia też ona dostęp do tętniaków  w różnych lokalizacjach ze zbliżonym, niewysokim ryzykiem.

7,4%

procent redukcji ryzyka negatywnego zakończenia terapii

przy leczeniu przeznaczyniowym względem metod chirurgicznych

badanie isat

 

Uwaga: Wieloośrodkowe badanie randomizowane International Subarachnoid Aneurysm Trial (ISAT) porównujące obie dostępne metody leczenia tętniaków wewnątrzczaszkowych u pacjentów z pękniętym tętniakiem wykazało, że leczenie przeznaczyniowe zapewnia redukcję ryzyka niekorzystnego efektu końcowego terapii o 7,4% względem metod chirurgicznych, w obserwacji po roku od krwawienia. Nie wykazano statystycznie istotnej różnicy w częstości występowania krwawień nawrotowych z tętniaka między obiema analizowanymi grupami.

Na tej podstawie embolizacja przeznaczyniowa jest rekomendowana jako metoda z wyboru przy leczeniu pękniętych tętniaków mózgu o sprzyjającej morfologii .

W kolejnych latach ukazały się wyniki długookresowych obserwacji w ramach badania ISAT. Wykazano, że po pięciu latach funkcjonujących samodzielnie, niezależnych pozostało 83% pacjentów z grupy leczonych przeznaczyniowo oraz 82% z grupy neurochirurgicznej.

Co ważne, ryzyko śmierci było nadal istotnie statystycznie niższe w grupie osób leczonych endowaskularnie. Po dziesięciu latach obserwacji niezależnych było 82% pacjentów z grupy leczonych przeznaczyniowo i 78% z grupy neurochirurgicznej. Prawdopodobieństwo przeżycia SAH i pozostania w dobrym stanie klinicznym po dziesięciu latach od epizodu krwawienia różniło się w obu grupach istotnie statystycznie na korzyść leczenia przeznaczyniowego (68,2% versus 61,7%).

Z upływem czasu i wzrostem doświadczenia ośrodków stosujących metodę przeznaczyniową, embolizacja stała się techniką dominującą i preferowaną w leczeniu większości niepękniętych tętniaków mózgu. Pamiętaj jednak, że decyzja o leczeniu i jego sposobie musi być podjęta indywidualnie w przypadku każdego pacjenta, najlepiej w oparciu o wspólne wnioski lekarzy neurochirurga i neuroradiologa oraz pacjenta.